خواهر ام زنگ زد و در صحبتی سه ساعته گفت

اتفاقی در باغچه

صحبتی دوستانه

آری

نوشتن برای خود

این روزها بسیار تلاش می کنم بنویسم. من وبلاگنویسی را نوشتن نمی دانم. نمی دانم چرا با این وبلاگ رابطه خوبی پیدا نکردم. باید یک روز جارو بزنم و گردگیری کنم. آن وقت شاید بتوانم نفس تازه ای در این جا بکشم و وقتی نوشتن نفسم بند نیاید و همه نوشته ام را پاک نکنم.
این حس را با اتاق ام داشتم تا پرده ای نو برایش خریدم و کتاب هایم را جا به جا کردم و الا راحت شدم و می توانم در آن ساعت ها بشینم. ولی کاش وقتی بیشتر می داشتم و می توانستم برای خود بنویسم. وقتی می نویسم حالم خوب می شود حتا اگر چیزی خوبی نباشد و باز دوباره و سه باره  حذف اش کرده باشم. انگار نوشتن ورزشی است. ورزش روه فلج که می خواهی به حرکت دراوریش. گاهی جواب می دهد و گاهی نه..

اگر بتوانم خودرا جمع کنم به شما هم خبر خواهم داد

سی و دو سال

امروز خواهرم  ماهزاده سی ساله شد. رادیو زمانه دو سال پیش در همین روز پخش آزمایشی داشت و من هنوز سی و دو ساله ام، تا چند مدت دیگر

دوباره گرم شدم

دو سه ماه بود که فکر می کردم وبلاگ "سمرقند" که مال بنده است، در ازبکستان و دقیقتر اش در سمرقند فلتر شده است. چون هیچ خواننده ای از آن سو دریافت نمی کردم و دوستان در باز کردن آن مشکل داشتند.

اما امروز دیدم که استاد ادش استد به آن لنک داده اند.

در یک فرصت دیگر نوشته های استاد را به فارسی برگردان خواهم کرد.
اما برای دوسانی که خط سرلیک می خوانند ÷یشنهاد می کنم این دو وبلاگ را بخوانند:

http://gerbisherdor.blogspot.com/

http://nonisamarkand.blogspot.com/

اولی از استاد ادش استد نویسنده تاجیک و دومی از اکبر ÷یروزی شاعر شمرقندی که من از هر دویشان بسیار آموخته ام و س÷اسگزارم.
ادش استد همیشه مرا تشویق می کرد که داستان بنویسم و ÷یروزی به شعر گفتن هدایت ام می کرد.

با دانستن این که  این دو استاد ممکن است نوشته های مرا بخوانند به نوشتن دوباره گرم شدم.

تشکر از همه شما که سمیمانه دست یاری بو سوی ما دراز می کنید

کتاب برای تاجیکان سمرقند

دوستان سمرقند، از نوشته های امید وار کننده و گرم شما صد امید من هزار شد.
آنانی که دوست دارند برای تاجیکان سمرقند کتابی از طریق پوست بفرستند لطف کنند به ایمیل شخصی من بنویسند:
nshahzoda@gmail.com

آدرسی در سمرقند خواهم داد که می توانند به آن بفرستند، تا ببینیم این راه جواب خواهد داد یا نه.
تا زمانی که من در سمرقند بودم، مجله بخارای علی دهباشی همیشه بدون مشکلی دست رس من می شد.
هنوز نیز تنها ادبیاتی که از ایران و یا دیگر کشور های فارسی زبان به دست تاجیکان سمرقند می رسد همین مجله بخارا است با پشتکار و محبت علی دهباشی که من به عشق او نسبت به سمرقند وبخارا ایمان آورده ام.
عباس معروفی نیز با دست دوستان مقیم آلمان چند نسخه  از نوشته های ماندگار خود و نویسندگان دیگر ایرانی را روانه کرده اند
همین طور رایزن فرهنگی آن وقت سفارت ایران در تاشکند آقای خدایار نیز مارا با لطف خود اه اشعار و ادبیات معاصر ایران بیشتر آشنا کرد.

این تعداد می تواند بیشتر باشد که در راه زنده نگه داشتن زبان پارسی در سمرقند و بخارا عملی و تاثیرگزار باشند.

صد سپاس،
شهزاده سمرقندی

وقتی فارسی می نویسم

Ба веблогнависони точик

Дигар  ехсос танхои  намекунам, вакте дари веблоги худро боз мекунам медонам ки чанд тан аз хамватанони азиз хам хонандаи онанд. Харчанд гохе нигарон мешавам гохе накунад хати форси (араби) барояшон мушкил бошад. Вале медонам ки нихоятан хамаи мо форсизабонон бояд ба иттиходи каблии худ бирасем ва хати муштарак рохи аслии он аст.

Аз ин ки чанд веблоги точики хам чадидан ба рох афтода ва мураттаб аз рузгор ва чомеаи худ менависанд бисёр хушхолам. Хушхолона навштахоятонро мехонам. Муштокона мехонам.

Мохи ноябри соли 2003 буд, вакте ба веблогнависи шуруъ кардам. Замоне буд, ки тоза ба хорич омада будам ва дилам пур буд аз навиштан. Ошикона менавиштам. Бекаророна менавиштам вале хеч паёме аз хамватане дарёфт намешуд. Аз навиштан барои хонандаи нопайдо ба танг меомадам ва веблогро ба майдони дарс табдил кардам. Дарси навиштар ба хати форси.

Бояд икрор шавам ки дар айни хол бо сахти ба хати кирили менависам ва мумкин аст бо иштибохоти зиёде ин навиштаро ба поён расонам. Шумо ки маро мешиносед аз иштибох кардан боке надорам. Бокам аз ин аст ки манзури худро норавшан баён кунам.

Дар фурсати бештар пайванди веблогхои точикиро канори сафхаи худ чой хохам дод.  Беш аз хама ба Каюмарси азиз сипос ки бо дусти самимонааш маро ба чавонони точик ва дунёи онон дар Точикистон огох мекунад. 

Точикони Точикистон аз точикони дигар кишвархои точикзабон пешрафтатар шудаанд ва чунин хам бояд бошад. Чун замони азизи худро барои бахсу талошхои бенатичае сарф намекунанд, чунон ки дар кишвархои дигар точикон бо муборизахои ошкору ноошкор барои хифзи хуввият ва забони модарии худ  дасту панча нарм мекунанд. Ба хусус точикони Самарканд ва Бухоро, ин ду хоки азиз ки барои тактакашон дилам меларзад. Точиконе ки аз соддатарин хаки худ махруманд ва рузномае хонданбоб ба забони модарии худ надоранд.

Ин рузхо хушбинам ба оянда. Ин рузхо дилам аз пешрафти чавонони Точикистон меболад. Меболад аз ин ки дасташон барои интихоб боз аст. Метавонанд то хадди имкон ба хостахои худ бирасанд.

Солхои 2002 ва 2003 вакте дар интернет дунболи калимаи точикие мегаштам рохам танхо ба чанд расонаи хоричи боз мешуд, ки бисёр ехтиётеорона ва хатто сатхй дар ин ва он мавзуъе марбут ба точикон менавиштанд. Холо дар сафхаи чустучуи google.com метавонам сар аз веблоги шумо хамватанони азиз сар дарбиёрам ва бо шавк хамаи навиштахоятонро бихонам.

Кош замоне бирасад ки нависандагони азизамон ки мутаасифона ва гайри кобили пазириш аз замон ва чавонон акаб мондаанд, худро ба руз кунанд ва мухочирони точикзабон навиштахои тозаи онхоро руи интернет бихонанд.

Замонхои ширине буд дар рузгори мо точикон, ки насли бузургсол метавонистанд ба мо кудакон ва чавонон рохнамойи кунанд ва хатто кахрамонхое буданд ва сарчашмаи тачруба ва омузиш. Мутаасифона инро дигар ехсос намекунам. Чи гуна шуд ки нависандагони мо акабнишинй карданд худ бахсест ки солхо зехни маро ба худ машгул доштааст.

Чавонони азизи точик кош ба умки ин фочеа бирасанд ва даст аз фикри кормандй бардоранд ва ба фикри таквияти худ бошанд, ки фардои мо сахттар аз фардои насли гузашта хохад буд.

Насли мо ояндаи мутафовите хохад дошт. Он чунон метафовит ки хона хохем харид ва дар ихтиёри бехонагон хохем гузошт ва мумкин аст ки хатто канори падарон ва модарони худ хок нашавем.

Аммо ояндаи мо муфидтар хохад буд. Мо дигар наметавонем хеч касеро дар поёни номувафаки худ гунахкор донем, чун дасти мо барои интихоб бозтар аз насли каблй аст.

Интихоби шуморо, ки бебокона аз харфи дили хеш менависед, тахсин мекунам.

گناه: پیشرفت، جزا: به شیوه قدیم

  هر بار که در اخبار روز می خوانم زن فعالی را به چند ضربه شلاق محکوم کردند به یاد دوران کودکی ام می افتم که همسایه زنباز و عقبمانده مان دخترش را به خاطر لب هایش را سرخ کردن و یا با ما دوستانش  به جشن های شب نیشینی رفتن شلاق می زد و با صدای دیوانه وار فریاد می زد که  بار دیگر از این کارهای بد نکند.

پدر من همیشه به داد آن دختر همسایه می رسید. اما انگار این روزها پدر آن دوست بیچاره ام سرور دادگستری تهران شده باشد که فکر می کند زنان را با شلاق می شود ترساند و در کنج خانه نشاند.